Biografia i twórczość

Krystyna Kofta urodziła się 23 grudnia 1942 roku w Poznaniu, gdzie ukończyła liceum plastyczne. Następnie przez rok studiowała w Toruniu malarstwo. Jest absolwentką filozofii polskiej na poznańskim uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Od 1973 mieszka w Warszawie.

krystyna_kofta

Debiutowała w 1976 opowiadaniem Lustro, które zostało wyróżnione w konkursie i opublikowane na łamach „Kultury". Od tego czasu znana jest jako autorka powieści i opowiadań oraz książek publicystycznych, często dotyczących problematyki kobiecej i relacji damsko-męskich. Krystyna Kofta pisała również książki dla dzieci Mój brat, Malowanie, Istota.

Tworzy również scenariusze filmowe oraz dramaty. Na podstawie Lewa, wspomnienie prawej, najbardziej osobistej z jej książek, powstał monodram w reżyserii Tomasza Obary, wystawiany przez Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu. Wykonywany przez aktorkę Teresę Stępień – Nowicką. Grany m.in. w Centrum Onkologii w Warszawie, a ostatnio wystawiany w Budapeszcie.

Za teatr radiowy Stare wiedźmy (z Danutą Szaflarską) otrzymała Grand Prix na Festiwalu „Dwa Teatry - Sopot 2008".

Stale wpółpracuje z czasopismem „Twój Styl", w którym publikowane są jej felietony, również na portalu. Pisuje o literaturze do pisma „Nowe Książki".

Wystawiała swoje prace w Poznaniu oraz w Warszawie.

Maluje, rysuje, bloguje i pasjonuje się polityką. Feministka społeczna, broni kobiet chorych, pokrzywdzonych, doświadczających przemocy. Pomysłodawczyni Marszu Pand akcji (rozpoczętej na blogu natemat.pl) mającej na celu doprowadzenie do podpisania Konwencji Antyprzemocowej. Wraz z grupą kobiet z Kongresu Kobiet uczestniczyła w rozmowach z min. Sikorskim.

Od wielu lat bierze aktywny udział w akcjach profilaktyki raka piersi. Współpracuje z fundacjami i organizacjami. Propaguje profilaktykę raka piersi m.in. w środowisku lekarzy. Mówi o trudnych relacjach lekarza i pacjenta.

Została członkiem kapituły ustanowionej w 2013 Nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej. 

Jest żoną profesora psychologii Mirosława Kofty (brata Jonasza Kofty), matką nauczyciela biologii Wawrzyńca. Mieszka w Warszawie.

 

TWÓRCZOŚĆ

powieści:

  • Suki (2015)

  • Zachcianki. Dziesięć zmysłowych opowieści. (opowiadanie) (2012)

  • Fausta (2010)

  • Chwała czarownicom (2002)

  • Krótka historia Iwony Tramp (2001)

  • Złodziejka pamięci (1998)

  • Sekretny dziennik Melanii R. (1997)

  • Ciało niczyje (1988)

  • Pawilon małych drapieżców (1988)

  • Wióry (1980, wyd. zmienione 2006)

  • Wizjer (1978) debiut

opowiadania:

  • Nocna koszula mojej matki w zbiorze Autor przychodzi wieczorem (2012)

  • Kobieta z bagażem (2009)

  • Wakacje Pana Tuliszki w zbiorze Wakacyjna miłość (2008)

  • Diabeł, stróż grzesznej dziewczynki w zbiorze Pikanterie. Opowiadania miłosne (2006)

  • Królowa Fryzjerek w zbiorze Wszystkie dni lata (2005)

  • Wielką miłość tanio sprzedam (2003)

  • Sezon na papierówki (2003)

  • Człowiek, który nie umarł (1990)

książki dla dzieci:

  • Mój brat (1973 – debiut literacki)

  • Istota

  • Malowanie przedruk w podręczniku szkolnym (Język polski. Między nami. GWO)

utwory dramatyczne:

  • Stare wiedźmy (2007) (teatr radiowy)

  • Pępowina (1999) Wystawiana m.in. w Teatr Ateneum, Teatr im. Jaracza w Łodzi, Festiwal w Edynburgu, [Wyróżnienie na Festiwalu we Wrocławiu]

  • Salon profesora Mefisto (1993) Wystawiany w Teatrze we Frankfurcie nad Odrą

scenariusze filmowe:

  • Lubię nietoperze reż. Grzegorz Warchoł (1985)
  • Femina reż. Piotr Szulkin (1990)

  • Pępowina, Teatr Telewizji, TVP2, w roli głównej Nina Andrycz reż. Piotr Szulkin (1992)

publicystyka:

  • Mała encyklopedia małżeńska (2012)

  • Lewa, wspomnienie prawej. Dziesięć lat później (2014)

  • Jak zdobyć i utrzymać mężczyznę. Nowe spojrzenie (2011)

  • Monografia grzechów: Z dziennika 1978–1989 (2006)

  • Gdyby zamilkły kobiety (2005)

  • Lewa, wspomnienie prawej (2003)

  • Wychowanie seksualne dla klasy wyższej, średniej i niższej (2000) (wyd. kieszonkowe 2005)

  • Harpie, piranie, anioły (z Małgorzatą Domagalik, 1997)

  • Jak zdobyć, utrzymać i porzucić mężczyznę (1992)

publicystyka raka piersi:

  • Na etacie „gwiazdy” raka piersi w Rozmowy o raku piersi red. Edyta Zierkiewicz

  • Mitologia raka piersi w Kobieta i (b) rak. Wizerunki raka piersi w kulturze red. Edyta Zierkiewicz, Alina Łysak

 

ODZNACZENIA

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2003)

  • Bursztynowy Łuk Amazonek (2007)

  • Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2009)